20 Şubat 2010 Cumartesi
Ruhum Bence
Adaletsiz bir gece sızmış kalbime aşkın rengi,
Soramadım rüyalarıma dün sabah kaçta gitti.
Yakalayamadım hayatı neresinde lan bunun ipi ?
Pek hüzündür sorma yahu ölümün ani gelişi.
Kalabalığın tam ortasında eller uzanır boynuma,
Bir suçlu kimi bulursa insan bayılır sorguya.
Damla damla akan terdir giydiğimiz hüküm hayatta,
Tek kalemde marifettir bir cümledeki çok mana.
Sonunda hızla çekti mantık asi düşünen vizdan fişini,
Çabuk topla toparlan ! Yok bu yolun kıvanca gidişi.
Deli etmeye yeter seni insanların diklenişi.
E hadi sil gözlerini ağlamak sayılmaz iyi.
Siyah gitarla bir tarafta matem çalar periler,
Onların hüznü dünyaki insandır denilen.
Önce dinledim bu hüznü sonra kalemi kağıda aldım,
Satır satır bir sayfada kendi cümlemi kazdım.
Bitti, yaştı, yolumuz telaştı.
Umut benden kaçtı zaten olamazdı aşkı,
Karamsar bir adamın duygularıdır taciri,
Sen bunu anlayamazsın ayrıca mantığın şaşı !
Bariz dil, bu vaiz dil,
El-arif dil, e lazım bil.
Ruhum bence tecahül-ü arif.
E lazım bil, el-arif dil.
Bu vaiz dil, bariz dil.
Ruhum bence tecahül-ü arif
13 Şubat 2010 Cumartesi
Gubar-ı Gam
İlkin sizi tanıştırayım bu sadık devem Gubar-ı Gam
Öpeyim geçsin dizindeki yara dün girdiğimiz savaşta
bir kaç bedevi saldırdı, mübarek oldu bana gazam
hem beni korudu hem gönlümü sadık demem Gubar-ı Gam
Pejmürde etti bizi bu çöl develerin en sadığıhilal çıktı uyku bastı yok mu çölün sığınağı
devem ağam dedi uzan sırtım eğri ama dayan
sensiz uyku bana haram anca senle manzaram
Gubar-ı Gam Umut'um dedi şurası akrep vadisi
sözleri seni incitmesin muşhurdur onların iğnesi
ağlamaktan kör olmuş onlar yüzünden çöl faresi
iplik ol da süzül onan sen nur onlar zifiri
Vadiye vardık yol kesildi tırmandı Gubar'a elçisi kulağıma eğilip kulağın kepçe, dişin çarpık deli dedi
kepçe olsa duyar kulak ve bu diş koparır iğneni yolum uzun gazla Gam bunlar zakkum meyvesi
Geçti aradan zaman sade duyan Rab ve Gam
çölden çorak gönlüm aç bu hasretinle uyuyamam
seni bulmak adına çabam, kumda grzip dolaşmam
ben karanlık bir kasabayım sabrımın adı Gubar-ı Gam.
10 Şubat 2010 Çarşamba
Üşüyorum Ölüyorum

Yine vahim halim Yine muallaktayım
Bak çeker gidermiş son bahar...
Bu yüz hasım değil
Ocak kışında martılar kadar yüzüne hasretim ...
İçimde kıyamet kopar
Basit göründüğüm kadar içimde asitler kanar...
Yakarlar...yakarlar
Gönlünün ırmaklarından dilime zehirler içir hadi...
Başımı kollarım avuçlarlar çok kolaysa gel geçir
Uyku yok gözümde her düşümde ölümler seçip çok düşündüm...
Bu şehri yalnız bırakmam gerek
Binip viran bir vasıtayla kadere toslamam gerekli...
Elimi açtığımda hala yapraklarının kokusu
Yanıma bir kandil aldım birde ölüm korkusu...
24 saat geçer bitmez bunun sorgusu...
Ya sen saraylarında mesut gaflet uykusu
Yoluma kurarlar pusu vatan gurbet yolunda
Mühürlenir bu dilin be kahpe insan ordusu
Üşüyorum ölüyorum düşüyorum damarlarımdan çek beni yukarıya hadi sor;
Kaç günaha failim? Bana bakma öyle bende faniyim...
Hani huzur elden gider erken derken biz bize kalırız vakit geçerken.
Esaretim cesaretimdir söz miras kalsın bugün Vale'nden...
Sen hergün çok güzelsin gözlerinde gözüm var...
Benim birkaç sözüm var bilirsin en iyisini sen
Kurak çölüme serap gibisin
Biraz benimsin diğer yanın melekten senin
Sen perimsin...
Derin denizlerden geldim inciler getirdim sana...
Benim damarlarım yosun etlerim topraktan ana...
En güzel sözleri yazdım bu benden mirastırsana...
Vasiyetim mektubumda tez zamanda ulaş bana...
Keşke güvercin olsaydım...
Hiç günaha bulaşmadan
Mucizeler beklemezdim kanatlarımı okşasan...
Ben ben yaşardım bir kafeste içim huzurrabıtam...
Kırılan tüm kemikler kurtular ya sargıdan...
Ölüm içimi hapis etmiş prangalar vadide
Sen gözümle gördüğüm zümrütsün en nadide...
Hasret çölünü aşmıştır kalp taşıyan her kafile
Sahtekar tüm ihtiraslar dönmek ister zahire
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)



