10 Mart 2010 Çarşamba

Rüya Bitti

Bir sayfa daha kopardım ömrün defterinden ellerimle

Bir adım yaklaştım bugün taştan makbere
Gülden bol dikeni var hayatın..
Sabret yol bitecek ey zavallım ..
Can emanet, görev ziyaret, bekle işte kul gecikme gel hidayet
Özleminden aldım ilham
Oldum her şeyimle teslim Miraç bekler an..
Dermansız dert vermez Allah…
Erbabıma söz maşallah
Ahbabıma zafer inşallah
Şefaat ver Ya Resulallah !
Bugün dünyadayız, yarın bilmem nerde..
Saltanatta kursan kalmaz bir şey elde
Haberi tez duyulur kem gözlerin
Gölgesisin sadece kendinin…
    Bugün var yarın yokuz kardeş bu konuda herkes hemfikir

Ne yapsan ne etsen kaçış yoktur olsan dahi başıma vezir
Malıyla övünen rezil görmek iste var birçok delil
Zelil insan gelir gider görmez doğru yanlış nedir..
Ebediyen kalıcıysan eğer durma haydi günü gün et
Hayata bir kez gelinir zaten diyenler saçma zihniyet
Hepimiz yolcu hayat hancı yok yabancı ben darağacı
Kaçan tek dakika ziyan, yalan koynumdaki çıyan ..
Sanma beni ben değilim asla bir felaket tellalı
Varsa eğer dilde yanlış çekilir elbet cezası
Herkes alacak eline kitabı belki sağdan belki soldan
Doğru yoldan şaşma özden sahi sözden tatlı dilden..
Herkes alacak eline kitabı belki sağdan belki soldan
Doğru yoldan şaşma özden sahi sözden tatlı dilden..
Belki sağdan belki soldan doğru yoldan şaşma özden
Sahi sözden tatlı dilden sahi sözden tatlı dilden…
Dinle…

Yerine göre gerçek yerine göree
Sahte dünya…
Gölgesisin kendinin sadece
Söyle…
Neler olacak o can gidincee
Rüya bitti!
Hakkı verir hakk-ı adalet

22 Şubat 2010 Pazartesi

İçimden Gelen Sesler

Kelamın hikmeti parçalarcasına
Sökmekte ruhumda kara nefsimi
Şirrettin hilleti kökünü sarmış pisliği, ceyriği, lanet hilleti
Rabbimi, zimmeti bizlere vermiş canı 
İhanet etme koru bedenini !
İblisin vesvesi kulagımda çınlar
Sen boşver mürkir sür keyfini
Kâfirin akibeti kaynar kuyulardan
Gelme özü şeritten lav şerbeti
Müminin sadakati anlatarak yaşanmaz
Yaşayanlar yaşadığını anlatamaz
Dervişleri sukuneti örnek olsun 
Az konuş fazla yeme dinle efendini !
Sadim bitmedi çilesi tekme tokat daldı
Fuvarlardan topraklara vurdu iradesi
Kıyametin alameti ayan mayan aşikar 
Yakın helap benden söylemesi !
Bak yine zindan hayatim
Fani dünya gün geçmiyor
Üzerime çoktu karanlık 
Kaldırmaya güç yetmiyor
Dert bize dünya kervanı
Aştım tepeleri yol bitmiyor
Kördüğüm olmuş efkarım
Ne ettiysem çözülmüyor
Anlatmakla bitmez ruyam
Anlamlarına kafa yorsam 
Şaşırırım diye korkarım
Telsizleri kesti ahkam
Beni duy, zaten dert çöllerinde kaybolmuşum
Burda verme rabbim makam
Günahlarımdan kurtulup mertebeme sarılırım
Bu dünyada bitmez kavgam
Gölgemde pusu kurmuş bir ton iblis vurmuşum
Yalan dünya sahte mekan
Sen buralara kök sal 
Ben kendimi azarlarım
Nifak dolu ahir zaman
Uçurtmamın iplerinde daldan dala konmuşum
Günler hızlı vermez zaman
Fani hayat öyle kısa, birden biter tekrar hatırlatırım
Yolları sarmış sarpa zaman
Kaybolan hile iman dinle sana neler sundum
Arslan sanma kendini paşam !
Ekmek arslanın kursagında  
Aman dikkat boğulursun !

20 Şubat 2010 Cumartesi

Ruhum Bence


Adaletsiz bir gece sızmış kalbime aşkın rengi,
Soramadım rüyalarıma dün sabah kaçta gitti.
Yakalayamadım hayatı neresinde lan bunun ipi ?
Pek hüzündür sorma yahu ölümün ani gelişi.
Kalabalığın tam ortasında eller uzanır boynuma,
Bir suçlu kimi bulursa insan bayılır sorguya.
Damla damla akan terdir giydiğimiz hüküm hayatta,
Tek kalemde marifettir bir cümledeki çok mana.
Sonunda hızla çekti mantık asi düşünen vizdan fişini,
Çabuk topla toparlan ! Yok bu yolun kıvanca gidişi.
Deli etmeye yeter seni insanların diklenişi.
E hadi sil gözlerini ağlamak sayılmaz iyi.
Siyah gitarla bir tarafta matem çalar periler,
Onların hüznü dünyaki insandır denilen.
Önce dinledim bu hüznü sonra kalemi kağıda aldım,
Satır satır bir sayfada kendi cümlemi kazdım.
Bitti, yaştı, yolumuz telaştı.
Umut benden kaçtı zaten olamazdı aşkı,
Karamsar bir adamın duygularıdır taciri,
Sen bunu anlayamazsın ayrıca mantığın şaşı !
Bariz dil, bu vaiz dil,
El-arif dil, e lazım bil.
Ruhum bence tecahül-ü arif.
E lazım bil, el-arif dil.
Bu vaiz dil, bariz dil.
Ruhum bence tecahül-ü arif