15 Ocak 2010 Cuma

Kör Beyinler


Derinlerinde saklı gözlerimde kanlı yaş
Sen içinde aklım ölmekte bir telaş
İsyan kalbim içimdeki savaş
Yavaş yavaş karardı gökyüzüm
Dikenlerim mi vardı kimse kalmadı hoş
Gözlerimde gece kimse bakmadı loş
Ben kayıp şehirlerimde tek kanatlı kuş
Uçtuğum ufuklara güneş açmadı

Sende bende döndü dünya her günümü bir işkence
Aç gözünü bir riya
Yaşarken oynadığın her filmde sen kurtlar vadisi kahramanı
Gerçekler çözülmüş güya her kördüğümde gördüğüm aynı sahnelerden ibaret
Sanki tekrarını seyredip sıkıldığım ilkokul filmlerinde devamını bildiğim oyuncak savaşlar misali iyiyi öldürdüler izlediğim her filmde.
Her karede hipnoz reklam tüketiciyi kandırma rolünde pamuk eller cepte.
Direniş yağmur duası gücüyle baş kaldırdı sonuç sıfır.
Bir lider var sanıldı, sonuç sıfır.
Promosyon ve magazinde örnek alınanlar sanatçı rolünde boş beyinleri yıkama hevesinde.
Dur diyene dur diyen çok bu sistemde sisteme uymayan sürünme mecburiyetinde, sonuç sıfır

Kördü beyinler prime-time hevesli yarışmalar tarafından kirletildi bu ülkede
Popstar adaylarından kaçı 3 sene sonra karnını müzikle doyurabilecek ki
Eğitimini bırakıp sanal ütopyalarda koşsun
Bırak coşsun seni dinleyen 2 sene sonra adını unutsun
Savursun albümünü bir kenara kızgınca kussun
Dursun desin bir köşesinde etrafa süs olsun
Yalanların içinde birinci olan kahraman
Önce sen uyan sonra pembelere boyanıp gerçek diye sunulan dünyanda pastayı yiyen kim düşün cevabı kendine ver.
Kumandaların kimin elinde ve kimlerin söylediklerini yapmak zorundasın.
Özgürlüğün var mı, gelecekte elinden tutacak olan aklın boyutu ne
Yoksa bir kümeste yaşamak mı bir tavuğu cezbeden ?

Yaşlı taş çocuk 22 arifesi 21 senelik hikmet sahibi
Afet akşamında bolca hayal etti.
Grev konağındaki iç savaşta sessizce bir hayaletti.
Yaşadığım tenhalık felaketti.
İç organlarımı kor bir kurşun deşti.
Onlar bana küfretti bense orada dua ettim
Yerle birdim, yüzlerinizden kopya çekerek en iyi resmi ben çizdim
Artı çizikti bileklerim ve
Resimlerinizi gördükçe tohumlarınızdan nefret ettim
Tadı nasıldı gazapla çürüyen üzümlerin
Tek kanatlı bir kuşun minik pireyle dalaşında hakemdim
Kırmızı kartı kendime verdim ve oracıktan ayrılıp tebessümümle hilekar bir iblisin sevimsiz gamzelerine kırampı işledim.
Ebeveynlerime göre ben hep aferindim.
Yüksek ökçeden topukla çölde engerekler ezdim.

17 Aralık 2009 Perşembe

22 arifesi


Halim yalın
Son sireni benim için çalın
Resmini çekmelisin her anın
Kanıtı olmalı her feryadın
Beni buradan alın
Canım sıkkın
Yârimi alıp yar ın ucuna bırakın yarın
Kalbim yarım
Ben raptim
Çok mantık teptim
Hiç değil heptim
Koyu karamsar renktim
Velhasıl çiftesinde pektim
Binlercesine karşı yektim
İçimdeki sultanın yüzünü görmek ister gözlerim
Crazy Hope '88 çıkışlı
21 senelik görüşlerim karamsar bakışlı
Hayat yokuşu inişli çıkışlı
Akıttığım ter karşılığı hakettim alkışı
Senden önce yağdı saçlarıma cennet kışı
Rab'la arana giren şifreyi çöz
Emeklerimin üzerine hasım salar göz
Dinamiti söz
Piramitin gölgesindeki sihri çöz
Soyadımın ilk iki harfi kişiliğim kadar öz

16 Aralık 2009 Çarşamba

Kâbus


Her gece kâbuslar görmeye başladım yine gözlerimin kapattığımda üstüme bir ağırlık çöküyor bu akrep vadisinde nekadar da kurtulmaya çalışsam da bırakmıyacak peşimi kendisi söylüyor rüyalarımda bunu ama bir kulaç tek bir kulaç son hamle kurtaracak beni burdan sadık devem gubar-ı gam la kurtulacağız burdan bir savaş içerisinde her gün tepemizden mermiler yağıyor sanki ateşten mermiler demir yumruklar geçiyor etrafımızdan burda o kadar arbedeler için de burda yaşamak nasıl bir şey anlamaya çalışma aklımı kaçırmama neden oluyor ve deliriyor gibi oluyorum.Sabah oluyor ve bir kâbustan da şans eseri kurtuluyorum ve geçici bir kurtuluş bu biliyorum bunu bilmekle her zaman korku içindeyim ve ürkek adımlarla lavaboya giriyorum yüzümü yıkıyorum ayılmaya çalışıyorum aynaya bakıyorum aynada yüzümün aks edişi beni rahatsız ediyor ürkütücü bakışlar seziyorum aynadaki yüzümde buğulu aynada kendime dokunuyorum ve aynadan çıkarak kaçıyor kendim benden aynadaki ben benden kaçıyor ve çöküyor bedenim yere gözlerimin ferri kaçmış ruhum kaybolmuş ve tamamen savunmasız kalmışım savunmasızlığın nekadar kötü olduğunu farkediyorum akrep vadisinde öldürücü iğneleri tamamen fırsat buluyor günlerdir bana doğrultmuş bu iğneler şimdi bedenime saplanacak duvara yaslanıyorum ve içime siniyorum bu savunmasızlığın bitmesi için dua etmeye başlıyorum ama burda tamamen yalnız olduğumun farkına varıyorum çünkü yalnızım ve kalkıyorum bir bıçak alıyorum elime ve burdan tek kurtuluşun ölüm olduğunu anlıyorum gözlerimi kapıyorum ve tek bir darbe çalınmış kalbime saplıyorum ve tek kurtuluş yeri oraya bilinmeyen yere tek bilinmeyen yere yollanıyorum...Bir kâbustan daha uyanıyorum ne kötü bir kâbus değilmi savunmasızlık bu akrep vadisinde kâbuslar beni terketmiyecek bunun farkındayım onlarla savaşmayı öğrenmem gerek bunun farkına varmalıyım bir önce...Silahlarımı bana geri verin...